Pasożyty wewnętrzne to jeden z najczęstszych problemów zdrowotnych u psów, niezależnie od ich wieku, rasy czy trybu życia. Nawet zwierzęta niewychodzące mogą zarazić się robakami poprzez kontakt z zanieczyszczonym obuwiem domowników, surowym mięsem lub innymi zwierzętami. Wielu właścicieli zastanawia się, jak wyglądają robaki u psa i po czym można rozpoznać ich obecność. W tym poradniku wyjaśniamy, robaki u psa jak wyglądają, jakie objawy powinny zaniepokoić opiekuna oraz kiedy konieczna jest wizyta u lekarza weterynarii.
Jak wyglądają robaki u psa?
Pasożyty przewodu pokarmowego psa różnią się wyglądem w zależności od gatunku. Najczęściej spotykane są glisty, tasiemce oraz tęgoryjce, choć te ostatnie są znacznie trudniejsze do zauważenia gołym okiem.
Glisty przypominają cienkie, kremowobiałe lub lekko żółtawe nitki. Dorosłe osobniki mogą osiągać długość nawet kilkunastu centymetrów i wyglądem przypominają ugotowany makaron spaghetti.
Tasiemce mają budowę członowaną. Cały pasożyt rzadko jest widoczny, natomiast w kale lub w okolicy odbytu najczęściej można zauważyć pojedyncze człony przypominające ziarenka ryżu albo pestki ogórka.
Tęgoryjce są niewielkie i zwykle nie można ich dostrzec bez odpowiednich badań laboratoryjnych.
Jeżeli zastanawiasz się, jak wygladaja robaki u psa, warto pamiętać, że nie zawsze będą one widoczne gołym okiem. Część pasożytów wykrywa się wyłącznie podczas badania kału.
Jakie pasożyty najczęściej występują u psów?
Najczęściej diagnozowane są:
- glista psia (Toxocara canis),
- tasiemce (m.in. Dipylidium caninum oraz Taenia),
- tęgoryjce i włosogłówki.
Każdy z tych pasożytów może powodować inne objawy oraz wymagać odmiennego leczenia.
Szczenięta są szczególnie narażone na zakażenie glistami, ponieważ mogą zarazić się jeszcze przed narodzinami lub poprzez mleko matki.
Po czym poznać, że pies ma robaki?
Nie każdy pies zarażony pasożytami od razu wykazuje wyraźne objawy. Przy niewielkiej liczbie robaków zwierzę może przez długi czas zachowywać się zupełnie normalnie.
Najczęściej pojawiają się jednak:
- biegunka lub luźny kał,
- wymioty,
- utrata masy ciała mimo prawidłowego apetytu.
Niektóre psy mają powiększony brzuch, matową sierść oraz stają się mniej aktywne.
Częstym objawem jest także tzw. saneczkowanie, czyli przesuwanie zadem po podłodze. Zachowanie to może świadczyć o podrażnieniu okolicy odbytu przez pasożyty lub ich człony.
Jak zachowuje się pies zarobaczony?
Zmiany zachowania zależą od stopnia zarażenia oraz wieku zwierzęcia. Pies może stać się ospały, mniej chętny do zabawy i spacerów. Niektóre zwierzęta przeciwnie – wykazują wzmożony apetyt, mimo że stopniowo tracą na wadze.
U szczeniąt silne zarobaczenie może prowadzić do zahamowania wzrostu, osłabienia oraz problemów z rozwojem. Zdarza się również częste lizanie okolicy odbytu, niepokój oraz pogorszenie kondycji sierści.
W przypadku bardzo dużej liczby pasożytów mogą wystąpić bóle brzucha, odwodnienie oraz objawy niedrożności przewodu pokarmowego.
Jak wygląda robak w psiej kupie?
To właśnie podczas sprzątania po psie właściciele najczęściej zauważają obecność pasożytów. Glisty wyglądają jak długie, jasne nitki przypominające makaron. Mogą być żywe lub martwe.
W przypadku tasiemców najczęściej widoczne są niewielkie człony przypominające ziarenka ryżu. Mogą znajdować się na powierzchni kału, przyklejać się do sierści wokół odbytu lub wysychać na legowisku psa.
Nie wszystkie pasożyty są jednak widoczne. Wiele z nich wydala jedynie mikroskopijne jaja, które można wykryć wyłącznie podczas badania laboratoryjnego próbki kału, dlatego brak widocznych robaków nie oznacza, że pies jest wolny od pasożytów.
Jak wyglądają psie robaki po odrobaczeniu?
Po podaniu leku odrobaczającego część pasożytów może zostać wydalona z kałem. Najczęściej są to martwe lub sparaliżowane glisty oraz fragmenty tasiemców.
Nie zawsze jednak właściciel zauważy robaki w odchodach. Wiele preparatów powoduje rozpad pasożytów jeszcze w przewodzie pokarmowym, dlatego ich obecność może pozostać niezauważona. Brak widocznych robaków po odrobaczeniu nie świadczy więc o nieskuteczności leczenia.
Czy robaki z psa przejdą na człowieka?
Tak, niektóre pasożyty psów mogą stanowić zagrożenie dla ludzi. Dotyczy to przede wszystkim glisty psiej (Toxocara canis). Człowiek może zarazić się poprzez przypadkowe połknięcie jaj pasożyta obecnych w zanieczyszczonej glebie, na niemytych warzywach lub brudnych rękach.
W organizmie człowieka larwy nie rozwijają się do postaci dorosłej, ale mogą przemieszczać się do różnych narządów, powodując toksokarozę.
Ryzyko zakażenia można znacząco ograniczyć poprzez regularne odrobaczanie psa, sprzątanie odchodów oraz dokładne mycie rąk po kontakcie ze zwierzęciem i ziemią.
Jak dochodzi do zakażenia psa?
Pasożyty mogą dostać się do organizmu psa na wiele sposobów. Najczęstsze źródła zakażenia to kontakt z odchodami innych zwierząt, zjadanie padliny, polowanie na gryzonie oraz spożywanie surowego mięsa.
Szczenięta często zarażają się jeszcze przed urodzeniem lub podczas karmienia mlekiem matki. Niektóre tasiemce przenoszone są przez pchły, dlatego skuteczna ochrona przeciwpasożytnicza powinna obejmować również zwalczanie tych owadów.
Jak wygląda diagnostyka?
Najpewniejszą metodą wykrywania pasożytów jest badanie kału. Lekarz weterynarii analizuje próbkę pod mikroskopem i sprawdza obecność jaj lub innych form pasożytów.
W niektórych przypadkach zaleca się wykonanie kilku badań w odstępach kilku dni, ponieważ pasożyty nie wydalają jaj w sposób ciągły.
Jeżeli pies wykazuje silne objawy lub jest bardzo młody, weterynarz może rozpocząć leczenie jeszcze przed uzyskaniem wyników badań.
Jak leczyć robaki u psa?
Leczenie polega na podaniu odpowiednich preparatów przeciwpasożytniczych zaleconych przez lekarza weterynarii. Dostępne są tabletki, pasty oraz preparaty typu spot-on nakrapiane na skórę. Rodzaj leku zależy od gatunku pasożyta, wieku psa oraz jego masy ciała.
Po zakończeniu leczenia często zaleca się ponowne badanie kału lub powtórzenie odrobaczenia zgodnie z zaleceniami specjalisty.
Jak zapobiegać zakażeniu?
Profilaktyka jest znacznie łatwiejsza niż leczenie. Regularne odrobaczanie powinno odbywać się zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii i być dostosowane do wieku, stylu życia oraz ryzyka zakażenia.
Warto również sprzątać odchody podczas spacerów, chronić psa przed pchłami oraz unikać podawania surowego mięsa niewiadomego pochodzenia. Dbanie o higienę po kontakcie ze zwierzęciem ma znaczenie nie tylko dla zdrowia psa, ale również wszystkich domowników.
Dlaczego nie warto lekceważyć pasożytów?
Pasożyty wewnętrzne mogą przez długi czas rozwijać się bez wyraźnych objawów, stopniowo pogarszając stan zdrowia zwierzęcia. Regularna obserwacja psa, okresowe badania kału i profilaktyczne odrobaczanie pozwalają wcześnie wykryć problem oraz skutecznie go wyeliminować. Jeżeli zauważysz niepokojące objawy lub robaki w kale, nie zwlekaj z wizytą u lekarza weterynarii. Szybka diagnoza i odpowiednio dobrane leczenie pomagają chronić zdrowie zarówno psa, jak i jego opiekunów.
Źródło: www.zooarena.pl
