Pchły u psa nie zawsze są łatwe do zauważenia, zwłaszcza gdy zwierzę ma gęstą lub ciemną sierść. Czasami pierwszym sygnałem problemu nie jest widok pasożyta, lecz uporczywe drapanie, wygryzanie sierści albo drobne czarne punkciki pojawiające się na skórze. Warto więc wiedzieć, jak wyglada pchly u psa, gdzie ich szukać i co zrobić, gdy rzeczywiście pojawią się na zwierzęciu.
Jak wyglada pchly u psa?
Pchła psia to bardzo mały, bezskrzydły owad pasożytniczy żywiący się krwią. Dorosłe osobniki mają zwykle kilka milimetrów długości, są spłaszczone bocznie i mają brunatną lub ciemnobrązową barwę. Dzięki takiej budowie mogą stosunkowo łatwo poruszać się pomiędzy włosami psa.
Pchły mają silnie rozwinięte tylne odnóża, które umożliwiają im wykonywanie skoków. Z tego powodu zauważony owad może bardzo szybko zniknąć w sierści albo przeskoczyć w inne miejsce. Nie należy oczekiwać, że pchła będzie przez dłuższą chwilę nieruchomo siedziała na powierzchni skóry.
Przy niewielkiej liczbie pasożytów samo znalezienie dorosłej pchły może być trudne. Znacznie łatwiej zauważyć ich odchody, które wyglądają jak drobne, czarne ziarenka przypominające zmielony pieprz. Można znaleźć je na skórze psa, w sierści albo na legowisku.
Charakterystyczną cechą takich drobinek jest obecność strawionej krwi. Jeśli zostaną położone na wilgotnym, białym ręczniku papierowym, mogą pozostawić brunatnoczerwone lub rdzawe zabarwienie. To jedna z prostych metod pomagających odróżnić odchody pcheł od zwykłego brudu.
Po czym poznać, że pies ma pchły?
Najczęstszym objawem obecności pcheł jest nasilone drapanie. Pies może również intensywnie wygryzać określone fragmenty ciała, lizać skórę albo nagle przerywać odpoczynek i zaczynać gryźć okolice zadu, brzucha lub boków.
Nie każdy pies reaguje jednak tak samo. Przy niewielkiej inwazji zwierzę może nie wykazywać wyraźnych objawów. Z kolei u psa uczulonego na ślinę pcheł nawet pojedyncze ukąszenia mogą wywoływać bardzo silny świąd i rozległe zmiany skórne.
Na skórze mogą pojawiać się zaczerwienienia, strupki, drobne ranki i miejscowe przerzedzenia sierści. Intensywne drapanie może dodatkowo uszkadzać naskórek i sprzyjać wtórnym infekcjom skóry.
Dobrym sposobem kontroli jest dokładne rozczesanie sierści gęstym grzebieniem przeznaczonym do wyczesywania pcheł. Najłatwiej wykonywać to nad jasną powierzchnią, ponieważ ciemne pasożyty i ich odchody będą wtedy lepiej widoczne.
Szczególną uwagę warto zwrócić na psy, które często przebywają wśród innych zwierząt, odwiedzają parki, hotele dla zwierząt albo mają kontakt z bezdomnymi kotami. Pchły mogą pojawić się jednak również u zwierząt mieszkających głównie w domu.
Gdzie najczęściej siedzą pchły u psa?
Pchły mogą przemieszczać się po całym ciele psa, ale niektóre miejsca warto sprawdzać szczególnie dokładnie. Często można znaleźć je w okolicy nasady ogona, na zadzie, brzuchu, pachwinach, wewnętrznej stronie ud oraz w pobliżu szyi.
Pasożyty wybierają miejsca, w których łatwo dostać się do skóry i gdzie zwierzęciu trudniej je usunąć. W gęstej sierści mogą być praktycznie niewidoczne, dlatego samo oglądanie psa z zewnątrz często nie wystarcza.
Podczas kontroli należy rozgarniać sierść aż do skóry. Pomocny jest grzebień przeciwpchelny o bardzo gęsto ułożonych zębach. Po każdym przeciągnięciu przez sierść warto sprawdzić, czy pomiędzy zębami nie znajdują się małe ciemne owady albo charakterystyczne czarne drobinki.
Trzeba również pamiętać, że dorosłe pchły znajdują się przede wszystkim na żywicielu, ale większość etapów ich rozwoju może występować poza psem. Jaja spadają z sierści i mogą znajdować się w legowisku, szczelinach podłogi, dywanach, tapicerowanych meblach oraz innych miejscach, w których zwierzę regularnie odpoczywa.
To właśnie dlatego zwalczenie pcheł nie powinno ograniczać się wyłącznie do zastosowania preparatu na psa. Jeśli w mieszkaniu pozostaną kolejne stadia rozwojowe pasożyta, problem może szybko powrócić.
Jak wygląda cykl rozwojowy pchły?
Dorosłe pchły żyją na zwierzęciu i żywią się jego krwią. Samice składają jaja, które nie przyklejają się trwale do sierści. Stopniowo spadają na podłoże i rozprzestrzeniają się w otoczeniu psa.
Z jaj rozwijają się larwy, a następnie poczwarki. Te stadia mogą znajdować się w dywanach, szczelinach, legowiskach oraz innych zacienionych miejscach. Z poczwarek po pewnym czasie wychodzą dorosłe pchły, które szukają żywiciela.
Warunki środowiskowe mają duży wpływ na tempo rozwoju pasożytów. Ciepło i odpowiednia wilgotność sprzyjają ich rozwojowi. Z tego względu pchły nie są wyłącznie problemem sezonowym i mogą występować w ogrzewanych mieszkaniach również zimą.
Cykl rozwojowy tłumaczy, dlaczego po zastosowaniu środka przeciwpchelnego właściciel może po pewnym czasie ponownie zauważyć pojedyncze pasożyty. Mogą być to nowe osobniki, które dopiero pojawiły się z form znajdujących się wcześniej w otoczeniu.
Jak szybko pozbyć się pcheł z psa?
Najskuteczniejszym rozwiązaniem jest zastosowanie odpowiedniego preparatu przeciwpchelnego przeznaczonego dla psów. Dostępne są między innymi tabletki, preparaty typu spot-on nakładane na skórę, spraye oraz obroże przeciwpasożytnicze.
Nie każdy produkt działa tak samo szybko i nie każdy będzie odpowiedni dla konkretnego zwierzęcia. Wybór powinien uwzględniać masę ciała, wiek, stan zdrowia i tryb życia psa. W razie większej inwazji lub problemów skórnych najlepiej skonsultować się z lekarzem weterynarii.
Preparatu nie należy dawkować samodzielnie na podstawie przypuszczeń. Szczególnie niebezpieczne może być stosowanie u psa środków przeznaczonych dla innych gatunków albo domowych mieszanek o nieznanym działaniu.
Równocześnie trzeba zająć się otoczeniem zwierzęcia. Legowisko, koce i inne tekstylia, na których przebywa pies, należy wyprać w temperaturze odpowiedniej dla danego materiału. Warto również dokładnie odkurzyć dywany, kanapy, fotele, szczeliny podłogi i okolice listew.
Odkurzanie pomaga mechanicznie usuwać jaja, larwy i część innych stadiów pasożyta. Worek z odkurzacza najlepiej szybko opróżnić lub wyrzucić zgodnie z konstrukcją urządzenia, aby ograniczyć możliwość dalszego rozprzestrzeniania się pcheł.
Przy silnym zapchleniu konieczne może być wielokrotne sprzątanie i stosowanie preparatów przeznaczonych do zwalczania pasożytów w środowisku. Trzeba jednak używać ich zgodnie z instrukcją producenta i zwracać uwagę na bezpieczeństwo zwierząt oraz domowników.
Czy samo wykąpanie psa wystarczy?
Kąpiel może usunąć część pcheł znajdujących się na zwierzęciu, ale zazwyczaj nie rozwiązuje całego problemu. Pasożyty mogą pozostawać w otoczeniu, a z obecnych tam jaj i poczwarek będą pojawiały się nowe osobniki.
Nawet zastosowanie szamponu przeciwpchelnego zwykle nie zapewnia tak długiej ochrony jak odpowiednio dobrane środki weterynaryjne działające przez kilka tygodni lub miesięcy. Dlatego kąpiel należy traktować raczej jako element postępowania niż jedyną metodę zwalczania pasożytów.
Niektóre domowe sposoby, takie jak nacieranie psa octem, olejkami eterycznymi czy innymi substancjami, mogą podrażniać skórę, a część olejków jest dla zwierząt szkodliwa. Bezpieczniejszym rozwiązaniem jest zastosowanie preparatu o potwierdzonym działaniu.
Czy pchły z psa przejdą na człowieka?
Pchły występujące na psach mogą ukąsić człowieka, chociaż człowiek zazwyczaj nie jest dla nich preferowanym żywicielem. Pasożyt może przeskoczyć ze zwierzęcia lub z jego otoczenia i pobrać krew od domownika.
Ukąszenia pcheł najczęściej powodują niewielkie, czerwone i silnie swędzące grudki. Często pojawiają się na nogach, zwłaszcza w okolicy kostek i łydek, ponieważ pchły znajdujące się na podłodze mogą łatwo doskoczyć właśnie do tych części ciała.
U osób bardziej wrażliwych reakcja może być silniejsza. Drapanie zmian zwiększa ryzyko uszkodzenia skóry i wtórnego zakażenia. Jeśli po ukąszeniach pojawia się nasilony obrzęk, rozległa reakcja skórna albo inne niepokojące objawy, należy skonsultować się z lekarzem.
Samo zwalczenie pcheł u psa zmniejsza ryzyko kolejnych ukąszeń, ale jeżeli pasożyty zdążyły rozprzestrzenić się w domu, konieczne jest również dokładne oczyszczenie jego otoczenia.
Czy pchły mogą być niebezpieczne dla psa?
Pchły nie są jedynie przyczyną dyskomfortu. Intensywne zapchlenie może powodować silny świąd, zapalenie skóry i powstawanie ran. Szczególnie u szczeniąt, małych psów albo osłabionych zwierząt duża liczba pasożytów może prowadzić nawet do niedokrwistości związanej z utratą krwi.
U części psów rozwija się alergiczne pchle zapalenie skóry. Jest to reakcja uczuleniowa na składniki śliny pchły. W takim przypadku nawet niewielka liczba ukąszeń może prowadzić do intensywnego świądu, wygryzania sierści oraz zmian skórnych.
Pchły mogą również uczestniczyć w przenoszeniu tasiemca Dipylidium caninum. Pies może zarazić się nim po przypadkowym połknięciu zakażonej pchły, na przykład podczas gryzienia swędzącej skóry.
Jak zapobiegać ponownemu pojawieniu się pcheł?
Najłatwiej walczyć z pasożytami wtedy, gdy nie zdążą się masowo rozmnożyć. Regularne stosowanie środków przeciwpchelnych dobranych do psa znacząco ogranicza ryzyko poważnej inwazji. Częstotliwość podawania zależy od konkretnego preparatu.
Warto również regularnie oglądać sierść psa, zwłaszcza jeśli zaczyna się częściej drapać. Przydatny może być gęsty grzebień przeciwpchelny, który pozwala znaleźć pierwsze pasożyty lub ich odchody zanim problem stanie się poważny.
Jeżeli w domu mieszka kilka psów lub kotów, zwykle konieczne jest uwzględnienie wszystkich zwierząt w programie zwalczania pcheł. Pozostawienie jednego niechronionego zwierzęcia może umożliwić pasożytom dalsze rozmnażanie i sprawić, że problem będzie stale powracał.
Regularne odkurzanie miejsc, w których zwierzę śpi i odpoczywa, pranie legowisk oraz stosowanie odpowiedniej profilaktyki znacznie ułatwiają kontrolowanie pcheł. Gdy mimo takich działań pasożyty ponownie się pojawiają albo pies ma rozległe zmiany skórne, najlepszym rozwiązaniem będzie konsultacja z lekarzem weterynarii.
Źródło: www.zooarena.pl
